HOŞ GELDİNİZ 

​

Neden insan ve aşk özü?

Eğer hayatında tekrar eden sonuçlardan yorulduysan, sorun dış dünyada değil; içeride çalışan sistemdedir. Ve o sistem yeniden yazılabilir. Çünkü İnsan, kendini yanlış yerden okumaya çalışıyor. Bedenden başlıyor, davranışlara bakıyor, sonuçları yorumluyor… ama asıl merkezi ıskalıyor.

Oysa insanın özü, görünenin arkasında çalışan sessiz bir sistemdir. Ve bu sistemi anlamanın en net yolu, modern dünyanın en güçlü diliyle kendine “Kompitür Teknolojisi” ile bakmaktır. 

Bir kompituru düşündüğümüzde, dışarıdan gördüğümüz şey aslında en yüzeysel katmandır. Ekran, kasa, tuşlar… Bunlar yalnızca taşıyıcıdır.

Asıl iş, içeride gerçekleşir. Bir çekirdek vardır; tüm sistemi yöneten, görünmeyen ama her şeyi belirleyen. İnsan da tam olarak böyle çalışır.

İnsan özü dediğimiz şey üçlü bir çekirdektir. Tasavvuf buna Nef's; Kutsal Kitaplar (Ruh Özü); Modern Dil Kullanan RPM Modeli Kernel der. . 

İnsanın Yazılım Programını oluşturan bu çekirdek, dış dünyayı olduğu gibi algılayamaz. Onu işler, filtreler, anlamlandırır ve yeniden üretir.

Bu yüzden insan, gerçeği yaşamaz; kendi işlediği versiyonunu yaşar.

Algı dediğimiz şey, bu sistemin giriş kapısıdır. Duygular, bu verinin işlenme biçimidir. Kimlik ise ortaya çıkan nihai çıktıdır.

Yani hayat dediğimiz deneyim, öz çekirdeğimizin çalışmasının bir sonucudur.

Kompiturlarda işletim sistemi; donanım ile yazılım arasında köprü kurar. İnsanlarda bu köprü bilinçtir.

İnançlar, düşünceler ve duygular; sistemin nasıl çalışacağını belirleyen parametrelerdir. Eğer bu parametreler rastgele oluşmuşsa, sistem de rastgele sonuçlar üretir. Ama bilinçli olarak düzenlenmişse, insan kendi gerçekliğini tasarlayabilir.  

Burada kritik nokta şudur: İnsan devamlı öğrenen bir sistemdir. Yani sabit değildir. Kendini yeniden yazabilir. Tıpkı bir yazılım gibi…

- Alışkanlıklarınız, geçmiş deneyimlerden oluşmuş kod parçalarınızdır. 

- Tepkileriniz, otomatik çalışan algoritmalarınızdır.

- Kararlarınız ise bu sistemin ürettiği çıktılarınızdır.

Çoğu insan bu kodların farkında olmadan yaşar. Bu yüzden aynı döngüleri tekrar tekrar yaşar ve aynı sonuçları üretir. Ve bunu kader zanneder.

Oysa bu yalnızca gelişigüzel yazılmış bir programdır. Ve her program yeniden yazılabilir. Beden bu sistemin fiziksel yüzüdür.

Beyin, işlemci gibi çalışır. Sinir sistemi, veri akışını taşır. Hücreler, mikro düzeyde bu komutları uygular. 

Yani içerde ne çalışıyorsa, dışarıda o görünür. Bu yüzden gerçek değişim, dışarıdan değil; çekirdekten başlar.

İnsan yalnızca bireysel bir sistem de değildir. Tıpkı kompiturların ağlara bağlı çalışması gibi, insan da daha büyük evrensel bir bağlantı alanının parçasıdır. Sosyal ilişkiler, kolektif bilinç ve evrensel düzenler… Hepsi bu sistemin genişlemiş katmanlarıdır. Bu yüzden İnsan, Kozmik Sistemden izole bir varlık değil; sürekli veri alışverişi yapan bir enerji düğümüdür. Bu bakış açısı, insanı yeniden tanımlar. İnsan; yalnızca yaşayan bir varlık değil, gerçeklik üreten bir sistemdir. Ve bu sistemin merkezi, insan özüdür. İşte bu öz: "Kozmik Düzenlerin Kaynağından" yaratılmıştır. 

"Kaynak" dediğimiz şey; öğreten, işleyen, dönüştüren ve yeniden yaratan "Tanrısal Sistemdir". Bu çekirdek sistemini keşfetmeden kendinizi ve hayatı anlamanız ve anlamlandırmanız mümkün değildir. Çünkü yaşadığın her şey, evrensel aşkın kaynağının bir çıktısıdır. Bu yüzden mesele dış dünyayı değiştirmek değil, içinde çalışan sistemi doğru kurmaktır. Çünkü içindeki düzen değiştiğinde, gerçekliği algılama sistemin de değişir. 

Şimdi iki seçeneğin var: Ya aynı kodlarla aynı hayatı üretmeye devam edersin, ya da sistemini okuyup yeniden yazarsın?

İşte kaderi değiştirmek denilen şey budur?

​